Ρήξη Πρόσθιου Χιαστού Συνδέσμου (TPLO, CCWO, LSS)

Η ρήξη πρόσθιου χιαστού συνδέσμου είναι ένας συνηθισμένος τραυματισμός που επηρεάζει τα ζώα συντροφιάς και κυρίως τους σκύλους. Είναι μία επώδυνη κατάσταση που προκαλεί χωλότητα στο ζώο. Υπάρχουν δυο χιαστοί σύνδεσμοι μέσα στο γόνατο: ο πρόσθιος και ο οπίσθιος. Ονομάζονται έτσι γιατί χιάζονται μεταξύ τους.

Όταν τραυματίζεται ο πρόσθιος χιαστός, το οστό της κνήμης ολισθαίνει προς τα εμπρός σε σχέση με το μηριαίο οστό. Σε αυτή την κίνηση νιώθουν οξύ και έντονο πόνο και αδυνατούν να περπατήσουν ή να στηριχθούν σε αυτό το πόδι. Ο τραυματισμός μπορεί να αποτελείται από ολική ή μερική ρήξη του χιαστου. Η αστάθεια που προκαλείται μπορεί να τραυματίσει τον χόνδρο, τον ή τους μηνίσκους και να προκαλέσει οστεοαρθρίτιδα.

Αυτή η πάθηση αντιμετωπίζεται με χειρουργική σταθεροποίηση της άρθρωσης του γόνατος ειδικά σε μεγαλόσωμους και δραστήριους ασθενείς. Η χειρουργική επέμβαση συνιστάται γενικά το συντομότερο δυνατό για τη μείωση της μόνιμης, μη αναστρέψιμης βλάβης των αρθρώσεων και για την ανακούφιση του πόνου.

Χρησιμοποιούνται αρκετές χειρουργικές τεχνικές για την αποκατάσταση της ρήξης του πρόσθιου χιαστού. Κάθε διαδικασία έχει μοναδικά πλεονεκτήματα και πιθανά μειονεκτήματα. Μπορούμε να σας καθοδηγήσουμε στη διαδικασία λήψης αποφάσεων και να σας συμβουλεύσουμε για την καλύτερη χειρουργική επιλογή για το κατοικίδιό σας.

Οι πιο συνηθισμένες μέθοδοι χειρουργικής αντιμετώπισης αυτού του προβλήματος περιλαμβάνουν: Tibial Plateau Leveling Osteotomy (TPLO), Cranial Closing Wedge Osteotomy (CCWO) και Πλευρική Σταθεροποίηση με Ράμμα (LSS).

Αιτία:

Η ρήξη του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου είναι συχνό φαινόμενο στους σκύλους, ειδικά σε μεγαλόσωμες και ενεργητικές φυλές. Συνήθως συμβαίνει κατά τη διάρκεια άσκησης ή απότομων κινήσεων. Σχεδόν το 50% των τραυματισμένων σκύλων είναι πιθανό να εμφανίσουν στο μέλλον τον ίδιο τραυματισμό και στο άλλο πόδι. Η κακή φυσική κατάσταση και το υπερβολικό σωματικό βάρος είναι παράγοντες κινδύνου. Και οι δύο αυτοί παράγοντες μπορούν να επηρεαστούν από τους ιδιοκτήτες κατοικίδιων ζώων. Για να επιτύχετε ένα καλό επίπεδο φυσικής κατάστασης, συνιστάται η τακτική δραστηριότητα και η αποφυγή διαλείπουσας υπερβολικής δραστηριότητας από συνήθως ανενεργούς σκύλους («σύνδρομο πολεμιστή του Σαββατοκύριακου»). Η τακτική άσκηση θα βοηθήσει επίσης στην αποφυγή της παχυσαρκίας.

Συμπτώματα:

Συνήθως παρατηρούμε πόνο στην άρθρωση, οίδημα, μειωμένη κίνηση της άρθρωσης, αδυναμία ανέγερσης του ζώο και φόρτισης του πάσχον άκρου, απροθυμία για παιχνίδι, αργή και δυσκίνητη βάδιση.

Διάγνωση:

Η διάγνωση γίνεται μετά από κλινική και ορθοπεδική εξέταση. Εξαιτίας του πόνου από τον τραυματισμό του χιαστού και την σύσπαση των μυών, σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να χρειαστεί αναισθησία. Ο ακτινολογικός έλεγχος μπορεί να βοηθήσει στην διάγνωση αλλά δεν επιβεβαιώνει την μερική ή ολική ρήξη του χιαστού συνδέσμου.

Αντιμετώπιση:

Η αντιμετώπιση γίνεται με χειρουργική αποκατάσταση και παρέχει πολύ καλά αποτελέσματα εάν πραγματοποιηθεί μέσα στις πρώτες βδομάδες από τον τραυματισμό. Οι τεχνικές που χρησιμοποιούμε είναι:

TPLO

Αυτή η χειρουργική επέμβαση αλλάζει τη γωνία μεταξύ του μηριαίου οστού και του οστού της κνήμης έτσι ώστε να μειωθεί το φορτίο που δέχεται η άρθρωση και το εύρος κνημιαίας μετατόπισης προς τα εμπρός κατά τη διάρκεια ενός διασκελισμού του ζώου. Η ευθυγράμμιση των επιφανειών μέσα στο γόνατο βοηθά στην παροχή σταθερότητας κατά τη διάρκεια ενός διασκελισμού και βοηθά στη μείωση της μελλοντικής φλεγμονής των αρθρώσεων και της ανάπτυξης οστεοαρθρίτιδας. Προσαρμόζοντας προσεκτικά τη γωνία ή την κλίση των κνημιαίων πλατώ, ο χειρουργός μπορεί να δημιουργήσει μια πιο φυσιολογική διαμόρφωση της άρθρωσης του γόνατος και να μειωθεί η μηχανική καταπόνηση.

CCWO

Αυτή είναι μια χειρουργική διαδικασία που περιλαμβάνει τη ρύθμιση του κνημιαίων πλατώ (η επιφάνεια στην κορυφή του οστού της κνήμης) κόβοντας μια σφήνα οστού από το μπροστινό μέρος της κνήμης. Το οστό πάνω και κάτω από την αφαιρεθείσα σφήνα κλείνει και σταθεροποιείται με ειδική πλάκα και βίδες, με αποτέλεσμα μια πιο επίπεδη επιφάνεια και λιγότερη καταπόνηση της άρθρωσης του γόνατος.

LSS

Ενώ υπάρχουν πολλές παραλλαγές αυτής της τεχνικής (διαφορετικά υλικά ράμματος, τρόποι δεσίματος του ράμματος, τρόπος σύνδεσης του ράμματος στο οστό κ.λπ.), η γενική ιδέα αυτής της διαδικασίας είναι να αντικαταστήσει τη λειτουργία ενός ελαττωματικού χιαστού συνδέσμου εξωτερικά της άρθρωσης ως αποτέλεσμα την σταθεροποίηση του γόνατος. Οι πιο συχνές επιπλοκές μετά από αυτή τη διαδικασία περιλαμβάνουν αποτυχία του ράμματος και προοδευτική ανάπτυξη αρθρίτιδας. Η αποτυχία του ράμματος τείνει να είναι πιο συχνή σε μεγαλόσωμους και δραστήριους σκύλους. Συχνά συνιστάται για μικρού μεγέθους σκύλους, ηλικιωμένους ή/και ανενεργούς σκύλους. Αυτή είναι μια από τις πιο συχνές χειρουργικές επεμβάσεις για αυτόν τον τραυματισμό με κύριο πλεονέκτημα αυτής της τεχνικής το χαμηλότερο κόστος.

Μετεγχειρητική Φροντίδα:

Η μετεγχειρητική φροντίδα στο σπίτι είναι πολύ κρίσιμη. Η πρόωρη, ανεξέλεγκτη ή υπερβολική δραστηριότητα ενέχει τον κίνδυνο πλήρους ή μερικής αποτυχίας της χειρουργικής αποκατάστασης. Όταν επιλέγετε η αποκατάσταση με την τεχνική του ράμματος, αυτή η αποτυχία μπορεί απλώς να σημαίνει ότι η χειρουργική επέμβαση πρέπει να γίνει ξανά, αλλά όταν επιλέγετε μια τεχνική οστεοτομίας, αυτή η αποτυχία μπορεί να σημαίνει ότι χρειάζεται πλέον μια πολύ πιο επεμβατική προσέγγιση. Η σωστή μετεγχειρητική φροντίδα περιορίζει τη δραστηριότητα σε περπάτημα με λουρί για τουλάχιστον οκτώ με δώδεκα εβδομάδες. Δεν επιτρέπεται το τρέξιμο, το άλμα, το απότομο στρίψιμο ή τη δραστηριότητα χωρίς λουρί. Ενώ είναι σημαντικός ο έλεγχος της δραστηριότητας, είναι επίσης σημαντικό να διατηρηθεί η μυϊκή μάζα και η λειτουργία των αρθρώσεων (εύρος κίνησης).

Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι η φυσικοθεραπεία επιταχύνει την ανάρρωση και βελτιώνει το τελικό αποτέλεσμα ανεξάρτητα από την επιλεγμένη χειρουργική τεχνική. Αυτή η αποκατάσταση θα πρέπει να ξεκινά αμέσως μετά την επέμβαση. Μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας για να μάθετε περισσότερα σχετικά με τα πρωτόκολλα μετεγχειρητικής αποκατάστασης. Φυσικοθεραπεία και παρακολούθηση του προγράμματος αποκατάστασης που δίνεται σε κάθε μας ασθενή ξεχωριστά είναι σημαντικά για την πλήρη ανάρρωση.

Οι επιλογές χειρουργικής θεραπείας εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένου του μεγέθους και τον τύπο του ζώου, της σοβαρότητας της ρήξης και της χρονιότητας του τραυματισμού.

Εμείς προτιμούμε την τεχνική της TPLO διότι μετά από μελέτες ετών έχει αποδειχθεί η τεχνική με την καλύτερη μετεγχειρητική πορεία έχοντας φόρτιση του άκρου έως 80% στις πρώτες 48 ώρες αλλά και την μικρότερη πιθανότητα εμφάνισης οστεοαρθρίτιδας

Πλεονεκτήματα και Επιπλοκές:

Κάθε μέθοδος έχει πλεονεκτήματα και πιθανές επιπλοκές, όπως πιθανή αρθρίτιδα ή αποτυχία της σταθερόποιησης.